13 listopada 2025 roku w grudziądzkim Klubie Akcent odbył się wernisaż wystawy Dariusza Przewięźlikowskiego pod intrygującym tytułem „Dom otwarty”. Ekspozycja prezentuje szeroki wybór dzieł, w tym obrazy i rzeźby wykonane z ceramiki oraz tkanin.
Metafora domu i psychoanaliza
Prace prezentowane na wystawie zgromadzone są w jednym cyklu, pomimo swojej różnorodności formalnej i tematycznej, chociaż tytuł „Dom Otwarty” mógłby sugerować jakieś ograniczenie treści. Pierwsze wrażenie jest takie, że to przekrojowa prezentacja dzieł Artysty, pokazana specjalnie grudziądzkim odbiorcom. Jest to jednak mylny trop. Kluczem do zrozumienia, dlaczego te różnorodne prace ujęte są w cyklu związanym z domem, jest psychoanalityczna koncepcja tej struktury, w której:
- Fasada odpowiada wyglądowi zewnętrznemu człowieka.
- Dach symbolizuje głowę, umysł lub świadomość.
- Piwnica odnosi się do ludzkich popędów.
- Kuchnia zaś symbolizuje przemiany fizyczne zachodzące w organizmie.
Różnorodność form i tematów
W tym psychoanalitycznym kontekście prezentowane prace dają się podzielić na różne kategorie: To, co solidne i związane z fizyczną materią, wykonane jest z ceramiki i przybiera formę rzeźby. Intelekt, wiedza, popędy i emocje prezentowane są na ceramicznych kaflach. To, co duchowe i emocjonalne przybiera formę obrazów z elementami tkanin.
Artysta w swoich pracach wielowymiarowo przeżywa „dom”, również jako świat, w którym żyjemy. Wydarzenia polityczne i historyczne prezentowane są wprost, za pomocą jednoznacznych postaci i symboli. Wspomnienia, osobista przeszłość, korzenie, są pokazanie w formie bardziej metaforycznej, za pomocą obrazów zakodowanych w naszej podświadomości. Chłopcy, dziewczęta, przodkowie, nie dają się już zidentyfikować, ale takie obrazy odnajdujemy w każdym z nas. To, co wewnętrzne, to nie tylko emocje uchwycone na trzech intrygujących kaflach, ale także uczucia i duchowość. Zaklęte są one w formy proste graficzne, kolory i miękkie struktury. Już sama ta część wystawy zasługuje na wizytę w galerii, by przeżyć własne odczucia związane z ich percepcją
Ta wielokontekstowość pozwala ująć wystawę jako całość, bo jest ona czymś więcej, niż przekrojową prezentacją różnych stylów pracy Artysty. „Dom” ma w niej szeroki kontekst, zarówno wewnętrzny jak i zewnętrzny, bliski i dalej, osadzony w teraz, ale i w przeszłości. Każdy z tych wektorów ma swoją reprezentację w różnorodności tematów i form.
Kunszt i wyzwanie interpretacyjne
Wielowymiarowość wystawy stanowi pewne wyzwanie interpretacyjne. Wymaga ona czasu i przestrzeni do właściwego odczytania poszczególnych prac, połączenia ich z „czakrami” odnoszącymi się do umysłu, serca, brzucha, a także tego, co na zewnątrz „Domu”, który przecież jest otwarty.
Mimo trudności interpretacyjnych należy oddać cześć Artyście, który posługuje się wysokiej klasy kunsztem w przekształcaniu materii według swojej woli. Bez względu na to, czy jest to czysta ceramika, obraz malowany na niej, czy dzieła tworzone z tkanin – wszystkie one są piękne, i mają cechy kulturowego dobra, które warto poznać.
Mnie osobiści najbardziej poruszają prace przestrzenne, które przypominają kafle wyciągnięte z modernistycznego pieca. Ich treść wydobyta jest na zewnątrz za pomocą przełamań kształtów, rowków, kolorów i faktury. To piękne przedmioty, posiadające nie tylko wymiar metaforyczny, ale także walory estetyczne i mogą stanowić wspaniały element wystroju wnętrza.
Ta wystawa jest wymagająca, jeśli chodzi o jej interpretację w kontekście „Domu otwartego”, ale właśnie dlatego warta jest obejrzenia. Możemy do niej podejść dwojako, najpierw spróbować zrozumieć, a potem przeżyć, albo na odwrót. Oba sposoby są ciekawe i na pewno każdy z nich przyniesie obserwatorowi wiele emocji.
Zachęcamy do odwiedzenia galerii Klubu Akcent i zaglądania na stronę www.grudziadzmiastootwarte.pl po zapowiedzi i relacje z takich wydarzeń.
Dariusz Przewięźlikowski – urodzony w 1968 w Barlinku. Dyplom z ceramiki architektonicznej (1997) ASP Gdańsk. Kurator Toruńskich Międzynarodowych Sympozjów Malarskich Malownicza Barbarka, w latach 1999 – 2006 kurator Międzynarodowego pleneru ceramicznego Barlinek – Piękno Ukryte. Jest członkiem ZPAP PSU Okręg Toruński. Uprawia rzeźbę ceramiczną i malarstwo. Wystawy indywidualne i grupowe w Australii, Austrii, Holandii, Chorwacji, Niemczech, Belgii, Danii, Grecji, Tunezji, Turcji, Włoszech, Szwajcarii, Szwecji, Korei Południowej, Estonii, Gruzji, Francji, Mołdawii, Bułgarii i w Polsce. Od 2012 Prezes Związku Polskich Artystów Plastyków Polska Sztuka Użytkowa Okręg Toruński
Kuratorką wystawy jest Ewa Grzeszczuk
