Z okazji zbliżającej się 107. rocznicy odzyskania niepodległości sala kinowa Muzeum Handlu Wiślanego przekształciła się, w sobotę i w niedzielę, w kreatywną przestrzeń dla młodszych i starszych artystów.
Nim jednak w ruch poszły pędzle i farba uczestnicy z uwagą wysłuchali krótkiego wstępu traktującego o symbolach narodowych. Dla przypomnienia: symbolami narodowymi Rzeczypospolitej Polskiej są godło – Orzeł Biały, barwy biało – czerwone oraz hymn państwowy – Mazurek Dąbrowskiego.
Zebrani śledzili zmiany, jakim ulegał wizerunek Orła Białego na przestrzeni wieków, przyglądając się również monecie z XI w. wyemitowanej przez Bolesława Chrobrego, na której umieszczono przedstawienie ptaka, o którego trwa historyczny spór. Orzeł? Paw? A może inny dostojny reprezentant ptasiej rodziny? Ciężko rozstrzygnąć! Może Wam się uda? Śmiało! Następnie uczestnicy przyjrzeli się barwom narodowym. Czy w wystąpieniu zabrakło miejsca dla flagi? Nic
z tych rzeczy! Pamiętajmy, że barwy narodowe to nie to samo, co flaga. Barwy narodowe – biel i czerwień mogą być dowolnej długości i szerokości, przy czym szerokość obu pasów musi być taka sama. Flaga zaś to dwa pasy równej szerokości w odpowiednich proporcjach. Co więcej, uczestnicy poznali różne warianty naszej flagi – banderę cywilną i wojenną. Dowiedzieli się również, że nie należy eksponować (flagi nie wieszamy, lecz eksponujemy!) zawierającej godło narodowe, gdyż taka przysługuje statkom cywilnym, polskim przedstawicielstwom za granicą, czy lotniskom. Na naszych balkonach nie wyląduje samolot, ani nie przybije do jego brzegu statek, więc tego rodzaju bandery nie wieszajmy. Wspomniano, że flagę należy eksponować czystą, z czytelnymi barwami
i niepostrzępioną. Nigdy nie może dotknąć podłogi, ziemi, bruku lub wody. Co istotne – nie powinno się podnosić i eksponować flagi w dni deszczowe i przy bardzo silnym wietrze! Po fladze nie należy pisać i umieszczać na niej żadnych rysunków. W związku z tym, wybierając się na zawody sportowe, nie piszmy po fladze! Kończąc część wykładową zajęć przedstawiono tekst hymnu państwowego – Mazurka Dąbrowskiego. Okazało się, że zebrani, wszyscy bez wyjątku, znali wszystkie cztery obowiązujące obecnie zwrotki. Pamiętajmy – kiedy my żyjemy – to poprawna wersja. Tymczasem pora na przedstawienie części artystycznej. Tutaj, jak wspomniano wyżej, nie zabrakło młodszych i starszych uczestników. Panowała pełna swoboda w doborze motywów, jakie znaleźć miały się na bawełnianej torbie, lecz związane miały być one, rzecz jasna,
z symbolami narodowymi. Wszyscy w skupieniu poświęcili się pracy. Cóż to był za inspirujący widok! Królowały przedstawienia barw narodowych w różnych wariantach. Nie zabrakło Orła Białego, czy biało – czerwonych kwiatów. Torby opatrzone były najczęściej nazwa naszego kraju. Wszyscy spisali się na medal i twórczo spędzili wolny czas. Własnoręcznie pomalowane torby będą towarzyszyły warsztatowiczom nie tylko od święta. Są dowodem, że świętować można twórczo, nie zapominając przy tym o poszerzaniu swojej wiedzy.
