Ciemność, która przynosi spokój
W świecie, gdzie nieustannie zalewani jesteśmy bodźcami – tweetami, relacjami i newsami – istnieją miejsca, które oferują bezcenny azyl. Jedno z nich tworzy Centrum Kultury Teatr w ramach corocznego cyklu Muzyki w ciemności. To wydarzenie, które skłania do zwolnienia, odcinając nas od zewnętrznego chaosu i redukując zmysłowe doznania do minimum. Siedząc w prawie całkowitym mroku, na widowni lub scenie, otuleni kocami, nie tyle „słuchamy” muzyki, co „chłoniemy” ją całym ciałem.
Tegoroczna edycja, która odbyła się 31 października, była wyjątkowym spotkaniem dwóch odmiennych, choć spójnych, światów muzyki ambientowej. Bohaterami wieczoru byli mistrz muzyki elektronicznej, Tomasz Pauszek, oraz naturoterapeutka, Katarzyna Biernat, wprowadzająca publiczność w stan relaksu za pomocą wibracji gongów i mis kryształowych.
Syntetyczne przestrzenie i naturalne wibracje
Oboje artystów tworzą w nurcie muzyki relaksacyjnej, ambientowej, choć każde z nich obrało inną drogę do wprowadzenia słuchaczy w stan głębokiego rozluźnienia.
Koncert Tomasza Pauszka to klasyka łagodnej elektroniki połaczonej z odgłosami natury. Jego kompozycje, oparte na delikatnej i rozciągniętej melodii, są pięknym miksem syntetycznych dzwonów, harf i odgłosów natury. Pauszek wykorzystuje samplowane nagrania pochodzące z przyrody – śpiew ptaków, szum wiatru czy wody – wplatając je w fale elektronicznych melodii, które prowadzone są tak wolno, że słuchanie jej prowadzi w stan bliski zasypianiu. Jego koncert, to przepiękne wspomnienie błogiego wypoczynku w rajskim ogrodzie, dające poczucie wytchnienia i bezpieczeństwa.
Zupełnie odmienną podróż zaproponowała Katarzyna Biernat. Jej twórczość pochodzi z intuicji i pozbawiona jest klasycznej linii melodycznej. To zbiory dźwięków wytwarzanych na żywo, za pomocą fizycznych instrumentów, takich jak kryształowe misy, gongi i kije deszczowe. Katarzyna Biernat zabiera nas w sfery głębokiego relaksu za pomocą długości dźwięku i wysokości wibracji pochodzących z różnych instrumentów.
Dwa światy, jeden cel
Najbardziej fascynujące w tym podwójnym koncercie było to, jak różniła się percepcja obu występów. Muzykę Pauszka, słucha się przede wszystkim „uszami” i analizuje umysłem, próbując wychwycić to co znane i bezpieczne. Jest przemyślana i doskonale skomponowana.
Twórczość Katarzyny Biernat to doświadczenie odbierane „całym ciałem”. Wibracje mis i gongów, słyszalne w powietrzu i przenoszone przez podłoże sceny, czuć nie tylko w uszach, ale w dłoniach, stopach, a nawet głęboko w ciele. Te z pozoru „przypadkowe” dźwięki rezonują z organizmem, dając podobne efekty, jak przemyślane kompozycje ambientowe. Jedyną ważną różnicą jest to, że umysł szybciej odpuszcza, przestaje analizować i sam zanurza się w przestrzenie naturalnych dźwięków.
Oba występy spotkały się z ogromnym zainteresowaniem ze strony słuchaczy. Spore ich grono, w przerwie koncertu, rozmawiało z Tomaszem Pauszkiem, a niektórzy fani przyjechali do Grudziądza z daleka. Warto sięgnąć po twórczość tego artysty, który tworzy w różnych nurtach muzyki elektronicznej, nie ograniczając się tylko do propozycji ambientowych.
Po występie Katarzyny Biernat spora grupa słuchaczy została na scenie, by zapoznać się z instrumentami i samodzielnie wydobyć z nich dźwięki. To częsta reakcja ludzi na twórczość Katarzyny, która za pomocą, z pozoru prostych instrumentów, wytwarza dźwięki głeboko przenikające ludzkie ciało i dusze.
Muzyka w ciemności to jedna z najcenniejszych propozycji na kulturalnej mapie Grudziądza. W dobie, gdy muzyka stała się głównie nieświadomym tłem, to wydarzenie pozwala jej powrócić do pierwotnej roli – „aktu istnienia”. To rzadkie i wyjątkowe miejsca, w których możemy świadomie zamknąć się na świat zewnętrzny i doświadczyć dźwięku w jego najgłębszej, fizycznej i duchowej formie. Warto!
Zapraszamy na stronę www.grudziadzmiastootwarte.pl po zapowiedzi i relacje z tak cudownych wydarzeń.
