Coraz bliżej święta, coraz bliżej święta… – chciałoby się zaśpiewać w rytm znanej z reklamy piosenki.
Już niedługo spotkamy się przy wigilijnej kolacji, złożymy życzenia, podzielimy się opłatkiem, być może uściskamy długo niewidzianych krewnych i wręczymy bliskim prezenty. Tym bardziej warto przygotować się do tej ważnej chwili. Jak? Chociażby wykonując kalendarz adwentowy. Okazja ku temu pojawiła się wczoraj. Jak było? Posłuchajcie!
Przed południem, o godz. 10:00 muzealny spichlerz nr 17 zaprosił w swoje progi miłośników rękodzieła. Po zajęciu miejsc Marika Szczepanowska powitała zebranych, przedstawiając instrukcję wykonania pracy. Wszyscy jak jeden mąż podjęli wyzwanie, sięgając po przygotowane wcześniej przez prowadzącą materiały. Skupienie, koncentracja i wieńczący pracę uśmiech charakteryzowały twarze uczestników. Cieszył zapał i zaangażowanie.
Tymczasem powiedzmy kilka słów o tym, czym jest kalendarz adwentowy i jaka jest jego historia?
Otóż kalendarz adwentowy składa się najczęściej z 24 ponumerowanych okienek lub drzwiczek. Każdy dzień to jedno otwierane okienko, za którym najczęściej kryje się niespodzianka. Sięgając do własnych wspomnień, kalendarz adwentowy kojarzy mi się z drobną czekoladką, a to dlatego, że była to jedyna słodkość zjedzona przeze mnie danego dnia (przynajmniej w teorii). Wracając do meritum, kalendarz adwentowy, który znamy obecnie, ma niedługą metrykę. Narodził się na początku ubiegłego stulecia w Niemczech. Około 1926 r. dodano do kalendarza kawałki czekolady. I tak zaczęła się wielka jego kariera trwająca do dzisiaj. Przybiera różne kształty i szatę graficzną, lecz niezmiennie cieszy zarówno młodszych, jak i starszych. A zwłaszcza taki, który wykonany jest własnymi rękoma. A trzeba było włożyć sporo pracy i serca, by nadać kształt charakterystycznym domkom powstającym wczoraj w muzealnej „siedemnastce”.
Przy okazji streśćmy poszczególne etapy powstawania kalendarza. Wyciąć 24 szablony domków to już nie lada wyzwanie! Odłóżmy nożyczki, pora by każdy szablon złożyć, umieścić dany numer dnia i przyozdobić wedle własnego uznania. Następnie domki skleić i zawiesić na sznurku za pomocą różnokolorowych klamerek. Tadam! Gotowe? Prawie, gdyż domki są puste w środku i to od inwencji uczestników warsztatów zależy, czym wypełnią wnętrza elementów kalendarza. Czekoladki, drobne zabawki czy upominki już niedługo zagoszczą w każdym z domów. Codzienny rytuał zapewne urozmaici czas oczekiwania. Być może stanie się pretekstem do adwentowych postanowień? W każdym razie wczorajsza kreatywna sobota minęła pod znakiem wymagającej i cieszącej oko pracy, która angażowała całe rodziny. Przyjemnie spoglądało się na powstające owoce włożonego przez uczestników wysiłku. A same adwentowe warsztaty zawdzięczają swą profesjonalną oprawę i atmosferę prowadzącej zajęcia Marice Szczepanowskiej, na której pomoc i cenne wskazówki mógł liczyć każdy z zebranych gości.
Kończąc relację z tak angażującego i ciekawego wydarzenia, życzę każdemu z Państwa zdrowych i pełnych rodzinnego ciepła Świąt Bożego Narodzenia.
